(660,2,'2009-07-24 16:06:03','2009-07-24 15:06:03','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">This is a caption text <a href=\"http://www.google.co.uk/\">that links to google</a> - great!</p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" />\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-33','','','2009-07-24 16:06:03','2009-07-24 15:06:03','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-33/',0,'revision','',0),(659,2,'2009-07-24 16:05:22','2009-07-24 15:05:22','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\"aap <a href=\\\"/mies\\\">noot</a>\"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">This is a caption text <a href=\"http://www.google.co.uk/\">that links to google</a> - great!</p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" />\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-32','','','2009-07-24 16:05:22','2009-07-24 15:05:22','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-32/',0,'revision','',0),(661,2,'2009-07-24 16:07:03','2009-07-24 15:07:03','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\"\"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">This is a caption text <a href=\"http://www.google.co.uk/\">that links to google</a> - great!</p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" />\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-34','','','2009-07-24 16:07:03','2009-07-24 15:07:03','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-34/',0,'revision','',0),(662,2,'2009-07-24 16:08:37','2009-07-24 15:08:37','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" />\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-35','','','2009-07-24 16:08:37','2009-07-24 15:08:37','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-35/',0,'revision','',0),(663,2,'2009-07-24 16:12:51','2009-07-24 15:12:51','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" />\r\n<p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>\r\n[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-36','','','2009-07-24 16:12:51','2009-07-24 15:12:51','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-36/',0,'revision','',0),(664,2,'2009-07-24 16:13:40','2009-07-24 15:13:40','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-37','','','2009-07-24 16:13:40','2009-07-24 15:13:40','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-37/',0,'revision','',0),(667,2,'2009-07-24 16:15:37','2009-07-24 15:15:37','[caption align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption align=\"alignnone\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-40','','','2009-07-24 16:15:37','2009-07-24 15:15:37','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-40/',0,'revision','',0),(665,2,'2009-07-24 16:14:32','2009-07-24 15:14:32','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-38','','','2009-07-24 16:14:32','2009-07-24 15:14:32','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-38/',0,'revision','',0),(666,2,'2009-07-24 16:15:16','2009-07-24 15:15:16','[caption id=\"attachment_624\" align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-39','','','2009-07-24 16:15:16','2009-07-24 15:15:16','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-39/',0,'revision','',0),(668,2,'2009-07-24 16:16:02','2009-07-24 15:16:02','[caption align=\"alignnone\" width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" />\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-41','','','2009-07-24 16:16:02','2009-07-24 15:16:02','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-41/',0,'revision','',0),(669,2,'2009-07-24 16:18:27','2009-07-24 15:18:27','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/3255242506/\">Stuck in Customs » The Old Silo Against the Elements</a></p>[/caption]\r\n\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" />\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" />\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-42','','','2009-07-24 16:18:27','2009-07-24 15:18:27','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-42/',0,'revision','',0),(670,2,'2009-07-24 16:23:36','2009-07-24 15:23:36','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/3255242506/\">Stuck in Customs » The Old Silo Against the Elements</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/3255242506/\">Joëlle Kole » Tangled up</a></p>[/caption]\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://redsb1.web-log.nl/\">Red SB1 » Schapen slacht</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-43','','','2009-07-24 16:23:36','2009-07-24 15:23:36','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-43/',0,'revision','',0),(671,2,'2009-07-24 16:24:22','2009-07-24 15:24:22','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/3255242506/\">Stuck in Customs » The Old Silo Against the Elements</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/joelle_kole/2466607613/\">Joëlle Kole » Tangled up</a></p>[/caption]\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. In Westchester is een restaurant genaamd  Comfort die, afgewezen door de bank, haar eigen dollars uitgaf als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://redsb1.web-log.nl/\">Red SB1 » Schapen slacht</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-44','','','2009-07-24 16:24:22','2009-07-24 15:24:22','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-44/',0,'revision','',0),(672,2,'2009-07-25 08:39:12','2009-07-25 07:39:12','','restaurant-blauw',0,'','inherit','open','open','','restaurant-blauw','','','2009-07-25 08:39:12','2009-07-25 07:39:12','',620,'http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/restaurant-blauw.png',0,'attachment','image/png',0),(673,2,'2009-07-25 08:20:01','2009-07-25 07:20:01','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\n===Laten omvallen van banken goed voor échte mensen===\r\n\r\nTerwijl de financiële instellingen waar we op vertrouwen lijken te kantelen onder hun eigen gewicht haast ons natuurlijke instinct zich hen te steunen. Dit zijn de banken, investeringsgroepen, bedrijven en verzekeringen waaraan wij onze spaargelden, financieringen en beleggingen hebben uitbesteed. Zij financieren onze bedrijven en lenen het meeste van onze munt in bestaan.\r\n\r\nAls we ons maar net een beetje meer bewust worden van hoe deze afhankelijkheid zich ontwikkelde en wat het ons op de lange termijn kost, dan kunnen we ervoor kiezen om hun tijdelijk verhoogde kwetsbaarheid naar compleet andere bestemmingen te leiden. \'\'\'Als we ze allemaal op een rijtje zouden hebben dan kunnen we inderdaad ons best doen om onze grootste banken uit onze ellende te verlossen. Voorgoed.\'\'\'\r\n\r\nDe huidige economische crisis is minder een resultaat van slechte besluitvorming door een paar bonuszoekende directieleden dan dat het de ingebedde logica is van een bank- en valutasysteem ontwikkeld tijdens de Renaissance en om redenen die weinig te maken met de bevordering van rijkdom en kansen.\r\n\r\nDestijds werd de aristocratie steeds meer bedreigd door zowel een groeiende handelaarsklasse als in toenemende mate welvarende lokale economieën. De zakelijke activiteiten van de permanente aristocratie werden minder en minder. Dus kwamen ze met \'\'\'twee zakelijke innovaties\'\'\' om het tij te keren. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/sail-3005-008-voc-schip.png\" alt=\"sail-3005-008-voc-schip\" title=\"sail-3005-008-voc-schip\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-625\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mindcaster-ezzolicious/34850094/\">Amsterdamize » Sail 2005 008</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De eerste was de verenigigde compagnie\'\'\' zoals de VOC. In ruil voor aandelen in de vennootschap verleent een koning haar een monopolie om zaken te doen in een bepaalde regio of sector. Vrij van concurrentie kon de onderneming innovatie vergeten en zich richten op uitbuiting. De vorst kon intussen wetten schrijven ten gusten van de handelspraktijken van de onderneming.\r\n\r\nDit is bijvoorbeeld de reden waarom de Amerikaanse kolonisten werd verboden kleding te fabriceren van de katoen ze verbouwden. Ze moesten het katoen tegen vaste prijzen verkopen aan de Britse East India Trading Company, die het vervolgens weer terug naar Engeland verscheepte waar er kleding van werd gemaakt die op hun beurt terug naar Amerika werden verzonden voor de verkoop. De kolonisten was het niet toegestaan om waarde toe te voegen aan de middelen die zij wonnen uit hun eigen grondgebied door er iets van te fabriceren. Ze mochten de middelen uitsluitend aan de onderneming leveren.\r\n\r\nDe verenigde compagnie werkte om te voorkomen dat iedereen behalve de verenigde compagnie waarde kon creëren of uitwisselen op een manier die niet onmiddellijk kon worden gewonnen door de compagnie. Elke waarde kon alleen worden gemaakt en gewonnen door \'\'\'de monopolie van de verenigde compagnie\'\'\'. Om mee te doen moest men óf voor de onderneming werken óf van de onderneming kopen óf in de onderneming te investeren.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/graanschuur.png\" alt=\"graanschuur\" title=\"graanschuur\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-621\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/stuckincustoms/3255242506/\">Stuck in Customs » The Old Silo Against the Elements</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'De andere belangrijkste vernieuwing, gecentraliseerde munt\'\'\', was ook bedoeld om te voorkomen dat mensen waarde rechtstreeks met elkaar uit konden wisselen. Gedurende de late middeleeuwen werden steden steeds rijker door gebruik van hun eigen valuta gebaseerd op graan. Een boer zou zijn oogst aan graan naar de graanschuur brengen en kreeg daarvoor een bon die kon worden opgedeeld in kleinere stukken en gebruikt als geld. In plaats van te groeien door \'\'\'rente—slapend rijk worden\'\'\'—verloor het geld waarde over de tijd. De graanschuur diende graan te verkopen om geld terug te verdienen en een deel van het graan ging verloren aan ratten of bederf.\r\n\r\nDit betekende dat mensen het geld zo snel mogelijk besteedden en herinvesteerden in preventief onderhoud,  hoge lonen en plaatselijke activiteiten. Mensen aten goed en werkten minder dan wij vandaag. Ze hadden zo veel extra geld te investeren dat ze de grote kathedralen van Europa bouwden die, in tegenstelling tot algemeen geloof, niet zijn gefinancierd door het Vaticaan maar door kleine steden die daarmee zeer winstgevende pelgrimsoorden en toeristische trekpleisters voor het belang van de toekomstige generaties creërden.\r\n\r\nDe koninklijke noodmaatregel op al deze gedecentraliseerde rijkdom was om \'\'\'de lokale munteenheid illegaal te verklaren\'\'\' en te mandateren dat iedereen de munt van het koninkrijk moest gebruiken. Deze gecentraliseerde valuta\'s onstonden niet langer door de de verdiensten van landbouwers maar ontstonden door leningen van de centrale bank—meestal ook slechts een monopolie in opdracht.\r\n\r\nIn tegenstelling tot de overvloedige lokale munt verschoof de munt op basis van schaarse edele metalen de aandacht niet in de richting van de uitgaven maar in de richting van verzamelen en oppotten. Ontwerp ten gunste van de rijken.\r\n\r\nNoch zakelijke statuten, noch gecentraliseerde valuta zijn ontwikkeld ter bevordering van de vrije markt maar juist \'\'\'om een zuivere verdeling van de rijkdom te voorkomen\'\'\'. Daarom walgt Adam Smith evenveel van overheden als ondernemingen—handlangers in misdaad.\r\n\r\nVandaag ontstaat geld nog steeds door bruikleen—niet door de overheid die, net zoals wij, geld moet lenen—van de centrale bank. De centrale bank leent het geld aan haar gelieerde ondernemingen, met rente, die dit vervolgens doorlenen aan kleinere banken, tegen een hogere rente, die dit vervolgens weer lenen aan bedrijven, tegen een nog hogere rente. Voor elke 100.000 euro geleend aan een bedrijf dient een hoger bedrag te worden terugbetaald. Waar komt dat extra geld vandaan? Van een ander bedrijf die van een bank geleend heeft. voor degene die wil slagen dient de ander failliet te gaan of te groeien. \r\n\r\nZiehier de \'\'\'ingbouwde groeidwang\'\'\' van bankgedreven investeringskapitaal. De mate van uitbreiding van een bedrijf of een markt is niet ingegeven door de vraag van de consumenten maar door haar schuldstructuur. \'\'\'Ondernemingen zijn niets meer dan de namen voor schuld\'\'\'. De enigen die blijvend verdienen in deze regeling zijn de kredietverstrekkers.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/kluwen-touw.png\" alt=\"kluwen-touw\" title=\"kluwen-touw\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-634\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://www.flickr.com/photos/joelle_kole/2466607613/\">Joëlle Kole » Tangled up</a></p>[/caption]\r\n\r\nDaarom is het bijzonder ironisch dat, wanneer deze instellingen zich vertillen aan hun voordeel ten opzichte van ons en \'\'\'verstrikt raken in de rentevalkuil van hun eigenbelang\'\'\' onze eerste reactie is om hun manier van onvermogen om te betalen te betalen.\r\n\r\nWij besteden liever het geld van onze kleinkinderen aan de redding van de banken dan dat we in de eerste plaats tot het inzicht komen in hoe ze tegen onze belangen werken. \'\'\'Banken zijn een last voor de economie, niet de bron van haar brandstof.\'\'\'\r\n\r\nZelfs weinig of geen van de bankiers- of de investeringensstrategen zijn zich bewust van de geschiedenis van het geldsysteem waarmee ze werken of van de effecten van haar functioneren. “Zijn er andere soorten geld?” vragen ze dan?\r\n\r\nJa, die zijn er. En andere vormen van kredietverstrekkers. [http://www.westchestermagazine.com/Westchester-Magazine/July-2009/Local-Currency-Local-Comfort/ Restaurant Comfort in Westchester] geeft, na afgewezen te zijn door de bank, haar eigen dollars uit als een manier van financiering voor een uitbreiding. Stedelingen besteden slechts $100 voor voedsel met een waarde van $120. Een rendement van 20% voor ons en goedkoper geld voor de restaurateur. Bovendien krijgen we zo een beter restaurant in onze stad. Nu groeien en bloeien er onder de radar van het speculatieve kapitaal tientallen van deze lokale valuta door heel Amerika, gebruikt voor van alles: van autoreparatie tot babysitten. Dit is de reële economie die opkomt door noodzaak. \r\n\r\nHet falen van reusachtig bankieren is minder een crisis dan \'\'\'een kans om de verloren kunst van de lokale handel te hervinden\'\'\'. Vergis je niet, een meerderheid van de bancaire rente is levend en wel en bloeit op basis van het traditionele zakelijke spaar-en kredietmodel van het nemen van stortingen van mensen of bedrijven en het verstrekken van leningen aan anderen. Zij nemen geen deel aan het gesprek, laat staan uitgenodigd voor de hoorzittingen.\r\n\r\n\'\'\'President Obama en minister Bos zijn en worden misleid\'\'\' te geloven dat de economische kwalen te wijten zijn aan de weigering van grote banken om aan elkaar lenen. De banken hebben meer geld om uit te lenen dan wij nodig hebben om te lenen; dat creëerde de zeepbel van de huizenmarkt in de eerste plaats.\r\n\r\nZoals gijzelaars die lijden aan het [http://nl.wikipedia.org/wiki/Stockholmsyndroom Stockholmsyndroom] zijn we de instellingen die beslag leggen op onze economie eerder gaan zien als onze weldoeners.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/makke-schapen-slachtbank.png\" alt=\"makke-schapen-slachtbank\" title=\"makke-schapen-slachtbank\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"alignnone size-full wp-image-623\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto cc <a href=\"http://redsb1.web-log.nl/\">Red SB1 » Schapen slacht</a></p>[/caption]\r\n\r\n\'\'\'Als een makke schapen worden we naar de slachtbank geleid.\'\'\' We moeten stoppen om het huidige besturingssysteem van geld te aanvaarden als een gegeven omstandigheid van de economische  realiteit. We moeten stoppen om de speculatieve economie waarin zij opereren als maatregel te accepteren voor de economische gezondheid van de echte wereld. Ze zijn het niet. Ze werden uitgevonden door mensen met belangen tegengesteld aan de onze en zij hebben reeds lang geleden het gebouw verlaten. \r\n\r\nVrij naar [http://changethis.com/59.01.LifeInc ChangeThis » Too Big Too Live: Why Letting Banks Fail Is Actually Good For Real People] door \'\'\'Douglas Rushkoff\'\'\'.\r\n\r\n----\r\n==Aandeelhouder schuift aan tafel==\r\nStel je hebt een lekker lopend restaurant. Je wilt uitbreiden. De keuken, nieuwe apparatuur, andere tafels, verlichting, whatever. Daar heb je NU 50,000 euro voor nodig en die heb je niet. De bank wil ze je ook niet lenen om wat voor reden dan ook. Je hebt ze \'\'\'nu\'\'\' nodig, en niet pas over een jaar. Sparen heeft dus geen zin.\r\n\r\nGemiddeld eet een stel voor ongeveer 50 euro (2 of 3 gangen en een flesje wijn) en eten je vaste klanten tenminste 10 keer per jaar bij je (elke vijf weken wel een keer). Da\'s 500 euro per stel per jaar. Bied elk stel een dinerpas te koop aan ter waarde van 600 euro waar ze die ze \'\'\'nu\'\'\' voor 500 euro kunnen kopen.\r\n\r\nMet 100 stellen heb je op deze manier \'\'\'nu\'\'\' 50,000 in kas voor je uitbreiding. En je deelgevende klanten hebben 20% meer koopkracht (of 20% korting, \'t is maar hoe je\'t bekijkt). \'\'\'Bovendien raken je klanten meer betrokken bij de tent.\'\'\' Ze zijn geïnteresseerd in je plannen en het reilen en zeilen van je toko. Kortom, \'\'\'ze worden echte deelgevers\'\'\' (‘aandeelhouders’). Grote kans dat ze vrienden en familie ook meenemen (meer omzet). En omdat ze meer krijgen voor het zelfde geld komen ze mogelijk ook vaker en/of meer eten (meer omzet).\r\n\r\nAls extra stimulans kan je ze ook nog een gratis etentje aanbieden voor elke twee nieuwe deelgevers (die ook zo\'n dinerbon van 500 euro kopen) die ze aanbrengen.\r\n\r\nNatuurlijk blijf je je kwaliteit en dienstverlening op tenminste hetzelfde niveau houden als wat je restaurant in de eerste plaats zo lekker liet lopen. Sterker nog, je kwaliteit gaat er waarschijnlijk op vooruit.\r\n\r\n[http://restaurantblauw.nl/ Restaurant Blauw] in Utrecht/Amsterdam heeft iets vergelijkbaars:\r\n*[http://utrecht.restaurantblauw.nl/content/aandeelhouders Restaurant Blauw » Aandeelhouders]\r\n*[http://utrecht.restaurantblauw.nl/var/UserFiles/File/telegraaf.pdf Telegraaf » Aandeelhouder schuift aan tafel]\r\n','Fortis failliet',0,'','inherit','open','open','','620-revision-45','','','2009-07-25 08:20:01','2009-07-25 07:20:01','',620,'http://aardbron.nl/620-revision-45/',0,'revision','',0),(674,2,'2009-07-27 09:02:52','2009-07-27 08:02:52','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"California Liberty: Twenty Dollars\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n==BerkShares==\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-Inc.jpg\" alt=\"BerkShares-Inc\" title=\"BerkShares-Inc\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-693\" /><p class=\"wp-caption-text\">image <a href=\"http://www.berkshares.org/\">BerkShares, Inc.</a></p>[/caption]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery-img-show/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/?&_bqG=0&_bqH=eJxz83Ypy0pM9s5I9rbwDHRM844yyCuzcK109S22sjSzMjWwsnKP93SxdTcAAr.QQkfzLNeICItAtQCQqJq7Z7y7o4.Pa1AkNkUAGtkbFQ--&I_ID=I0000LGoOr54GMdg\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n==Buckaroo==\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n==Hoe garandeer je het gebruik van valuta?==\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','publish','open','open','','zoals-de-lokale-munt-thuis-tikt','','','2009-07-27 09:02:52','2009-07-27 08:02:52','',0,'http://aardbron.nl/?p=674',0,'post','',0),(675,2,'2009-07-27 08:37:58','2009-07-27 07:37:58','','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision','','','2009-07-27 08:37:58','2009-07-27 07:37:58','',674,'http://aardbron.nl/674-revision/',0,'revision','',0),(676,2,'2009-07-27 08:38:04','2009-07-27 07:38:04','California_Liberty.jpg\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick? \r\ndoor \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-2','','','2009-07-27 08:38:04','2009-07-27 07:38:04','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-2/',0,'revision','',0),(677,2,'2009-07-27 08:38:45','2009-07-27 07:38:45','California_Liberty.jpg\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick? \r\ndoor \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html aap]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-3','','','2009-07-27 08:38:45','2009-07-27 07:38:45','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-3/',0,'revision','',0),(678,2,'2009-07-27 08:39:17','2009-07-27 07:39:17','California_Liberty.jpg\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick]? \r\ndoor \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-4','','','2009-07-27 08:39:17','2009-07-27 07:39:17','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-4/',0,'revision','',0),(679,2,'2009-07-27 08:41:47','2009-07-27 07:41:47','','California_Liberty',0,'','inherit','open','open','','california_liberty','','','2009-07-27 08:41:47','2009-07-27 07:41:47','',674,'http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),(680,2,'2009-07-27 08:39:40','2009-07-27 07:39:40','California_Liberty.jpg\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-5','','','2009-07-27 08:39:40','2009-07-27 07:39:40','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-5/',0,'revision','',0),(681,2,'2009-07-27 08:44:21','2009-07-27 07:44:21','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-6','','','2009-07-27 08:44:21','2009-07-27 07:44:21','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-6/',0,'revision','',0),(688,2,'2009-07-27 08:47:23','2009-07-27 07:47:23','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-12','','','2009-07-27 08:47:23','2009-07-27 07:47:23','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-12/',0,'revision','',0),(682,2,'2009-07-27 08:45:17','2009-07-27 07:45:17','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.abovetopsecret.com/forum/thread405069/pg1\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-7','','','2009-07-27 08:45:17','2009-07-27 07:45:17','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-7/',0,'revision','',0),(683,2,'2009-07-27 08:45:38','2009-07-27 07:45:38','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">SPreston</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-8','','','2009-07-27 08:45:38','2009-07-27 07:45:38','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-8/',0,'revision','',0),(684,2,'2009-07-27 08:45:52','2009-07-27 07:45:52','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/omtuimelende-wtc.png\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-9','','','2009-07-27 08:45:52','2009-07-27 07:45:52','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-9/',0,'revision','',0),(687,2,'2009-07-27 08:50:08','2009-07-27 07:50:08','','BerkShares-paying-for-coffee',0,'','inherit','open','open','','berkshares-paying-for-coffee','','','2009-07-27 08:50:08','2009-07-27 07:50:08','',674,'http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),(685,2,'2009-07-27 08:46:21','2009-07-27 07:46:21','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"500\" height=\"100\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-10','','','2009-07-27 08:46:21','2009-07-27 07:46:21','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-10/',0,'revision','',0),(686,2,'2009-07-27 08:46:48','2009-07-27 07:46:48','[caption witdh=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" alt=\"California_Liberty\" title=\"California_Liberty\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"aligncenter size-full wp-image-679\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[BerkShares2006_0608.jpg]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-11','','','2009-07-27 08:46:48','2009-07-27 07:46:48','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-11/',0,'revision','',0),(689,2,'2009-07-27 08:54:27','2009-07-27 07:54:27','','BerkShare-1',0,'','inherit','open','open','','berkshare-1','','','2009-07-27 08:54:27','2009-07-27 07:54:27','',674,'http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),(690,2,'2009-07-27 08:52:53','2009-07-27 07:52:53','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n[1 berkshare]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason </a></p>[/caption]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-13','','','2009-07-27 08:52:53','2009-07-27 07:52:53','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-13/',0,'revision','',0),(691,2,'2009-07-27 08:54:51','2009-07-27 07:54:51','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" />\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-14','','','2009-07-27 08:54:51','2009-07-27 07:54:51','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-14/',0,'revision','',0),(692,2,'2009-07-27 08:55:16','2009-07-27 07:55:16','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n==BerkShares==\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" />\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n===Hoe garandeer je het gebruik van valuta?===\r\n\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-15','','','2009-07-27 08:55:16','2009-07-27 07:55:16','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-15/',0,'revision','',0),(693,2,'2009-07-27 08:59:54','2009-07-27 07:59:54','','BerkShares-Inc',0,'','inherit','open','open','','berkshares-inc','','','2009-07-27 08:59:54','2009-07-27 07:59:54','',674,'http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-Inc.jpg',0,'attachment','image/jpeg',0),(694,2,'2009-07-27 08:58:35','2009-07-27 07:58:35','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"9/11: WTC NY tuimelt om\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n==BerkShares==\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery-img-show/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/?&_bqG=0&_bqH=eJxz83Ypy0pM9s5I9rbwDHRM844yyCuzcK109S22sjSzMjWwsnKP93SxdTcAAr.QQkfzLNeICItAtQCQqJq7Z7y7o4.Pa1AkNkUAGtkbFQ--&I_ID=I0000LGoOr54GMdg\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\n==Buckaroo==\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n==Hoe garandeer je het gebruik van valuta?==\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-16','','','2009-07-27 08:58:35','2009-07-27 07:58:35','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-16/',0,'revision','',0),(695,2,'2009-07-27 09:00:12','2009-07-27 08:00:12','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"California Liberty: Twenty Dollars\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n==BerkShares==\r\n<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-Inc.jpg\" alt=\"BerkShares-Inc\" title=\"BerkShares-Inc\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-693\" />\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery-img-show/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/?&_bqG=0&_bqH=eJxz83Ypy0pM9s5I9rbwDHRM844yyCuzcK109S22sjSzMjWwsnKP93SxdTcAAr.QQkfzLNeICItAtQCQqJq7Z7y7o4.Pa1AkNkUAGtkbFQ--&I_ID=I0000LGoOr54GMdg\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\n==Buckaroo==\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n==Hoe garandeer je het gebruik van valuta?==\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-17','','','2009-07-27 09:00:12','2009-07-27 08:00:12','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-17/',0,'revision','',0),(696,2,'2009-07-27 09:01:44','2009-07-27 08:01:44','[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/California_Liberty.jpg\" title=\"California Liberty: Twenty Dollars\" width=\"480\" height=\"480\" class=\"size-full wp-image-624\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://www.taxfoundation.org/blog/show/24817.html\">Tax Foundation</a></p>[/caption]\r\n\r\nSommigen voeren aan dat de voorgestelde [[Schwarzenegger aan Obama: Kijk en leer|Californische ‘waarborgen’]] vergelijkbaar zijn met de lokale valuta.  Als Californië haar eigen ‘waarborgen’ weet te aanvaarden als betalingen aan haarzelf, kan het deze omzetten naar een goed functionerende munt, vrij van de gebreken waardoor lokale valuta vaak geplaagd worden.\r\n\r\nBelang in de lokale valuta\'s is in de afgelopen jaren enorm gestegen: bijna 100 Amerikaanse gemeenschappen experimenteren ermee. De veelheid van argumenten in het voordeel van de lokale valuta\'s aangevoerd door voorstanders hebben—langs de dimensies sociaal, ecnomie, politiek en milieu—drie gemeenschappelijke thema\'s:\r\n#een nationale monopolistische munt geeft aanleiding tot een veelheid van economische, sociale en milieuproblemen;\r\n#lokale valuta leiden tot verbetering van regionale gemeenschappen;\r\n#decentraal geld verschuift de macht terug naar de gemeenschap en verlaagt de bevoegdheid van de nationale overheid door het (h)erkennen van een relatie tussen het monopolie van de uitgifte van de munt en centralisatie.\r\n\r\nTegelijkertijd claimen critici dat de meeste experimenten met lokale valuta snel mislukken. Zelfs de meest succesvolste zullen lokaal gebruik van de nationale munt nooit in belangrijke mate vervangen. Lokale valuta zijn onhandig en lijken in te gaan tegen de heersende stroom van het gebruik van krediet- en debetkaarten in plaats van in contanten. Detailhandelaren hebben een extra boekhouding nodig en kunnen de acceptatie van de lokale valuta voor sommige soorten of hoeveelheden aankopen beperken. Omzetbelastingen moet betaald worden in de nationale munt zodat winkeliers ofwel belastingen moeten innen in de nationale munt of de belasting voor hun klanten moeten betalen.\r\n\r\nIn sommige gevallen worden lokale valuta\'s geaccepteerd op een korting waarbij of de winkelier of de reguliere klant de kosten draagt. Als de detailhandelaar de korting draagt zijn bedrijven met lage marges terughoudend in het accepteren lokale valuta. Tot slot betreft de meeste productie en verkoop in een nationale en mondiale economie economische activiteiten die geografisch verspreid zijn. Hierdoor is het onwaarschijnlijk dat de lokale valuta ooit een grote rol kan spelen.\r\n\r\nAldus critici.\r\n\r\n==BerkShares==\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-Inc.jpg\" alt=\"BerkShares-Inc\" title=\"BerkShares-Inc\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-693\" /><p class=\"wp-caption-text\">image <a href=\"http://www.berkshares.org/\">BerkShares, Inc.</a></p>[/caption]\r\n\r\nHet BerkSharesprogramma kwam voort uit de voorgaande lokale valutasystemen die in de regio worden gebruikt. Lokale banken onderhouden een primaire (valutawissel-) markt voor BerkShares en verkopen en kopen ze voor $0.90. Lokale handelaren accepteren BerkShares één-op-één tegen de dollar, wat feitelijk neerkomt op 10 procent korting of 10 procent extra koopkracht—het is maar van welke kant je het bekijkt. Anders gezegd, de {{lokaalkracht}} is 10%. Een klant kan dus met een BerkShare van 90 cent een artikel geprijsd voor 1 dollar kopen.\r\n\r\nHandelaren wisselen eventuele overmaat aan BerkShares bij deelnemende banken in voor dollars tegen het vaste tarief van een BerkShare van 90 cent. Banken houden 100% dollarreserves aan voor de uitgegeven BerkShares en dragen de kosten voor de exploitatie van het systeem. Lokale consumenten en toeristen hebben zo een sterke prikkel voor het gebruik van BerkShares doordat ze kunnen profiteren van de 10 procent korting.\r\n\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShare-1.jpg\" alt=\"BerkShare-1\" title=\"BerkShare-1\" width=\"500\"  class=\"aligncenter size-full wp-image-689\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery-img-show/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/?&_bqG=0&_bqH=eJxz83Ypy0pM9s5I9rbwDHRM844yyCuzcK109S22sjSzMjWwsnKP93SxdTcAAr.QQkfzLNeICItAtQCQqJq7Z7y7o4.Pa1AkNkUAGtkbFQ--&I_ID=I0000LGoOr54GMdg\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nHandelaren hebben een prikkel de BerkShares alleen te accepteren als hun omzet voldoende stijgt ter compensatie van de inkomstendaling als gevolg van de korting. Deze korting wordt geboekt als zakelijke kosten, net als een coupon of verkoopprijs met korting. Er zijn nu meer dan 300 deelnemende detailhandelaars en er zijn ondertussenmeer dan 1,5 miljoen BerkShares in omloop gebracht. \r\n\r\n==Buckaroo==\r\n[caption width=\"500\" caption=\" \"]<img src=\"http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2009/07/BerkShares-paying-for-coffee.jpg\" alt=\"BerkShares-paying-for-coffee\" title=\"BerkShares-paying-for-coffee\" width=\"450\" height=\"300\" class=\"aligncenter size-full wp-image-687\" /><p class=\"wp-caption-text\">foto <a href=\"http://pa.photoshelter.com/c/jasonhouston/gallery/BerkShares-Local-Currency/G0000NTqA7jEXX8Q/\">Jason Houston</a></p>[/caption]\r\n\r\nEen decennium geleden maakte de Universiteit van Missouri-Kansas City ([http://www.umkc.edu/ UMKC]) een lokale valuta, de Buckaroo—afgeleid van de straattaal van de dollar, ‘buck’ en van de kangoeroe mascotte van de Universiteit)—met twee doelen voor ogen: studenten leren hoe nationale valuta ‘werken’, en voorzien in dienstverlening aan de gemeenschap in het gebied van Kansas City.\r\n\r\nDe meeste studenten zijn vandaag de dag gewend om diensten aan de gemeenschap te verlenen zodat de tweede doelstelling zou zijn bereikt door te eisen dat elke student vijf uur dienstverlening per cursus dient te voldoen. Met 10.000 ingeschreven studenten in drie vakken elk levert dat 150.000 uren dienstverlening per semester op voor de gemeenschap. Hierdoor wordt aan veel van de gemeenschapsdoelstellingen voldaan. Toch is besloten om in meer flexibiliteit te voorzien en tegelijkertijd de educatieve ervaring te verbeteren. Daarom is de Buckaroo gecreëerd. Om de studenten te kunnen betalen kan elke dienstverlener net zoveel Buckaroos krijgen als ze wensen, onder de voorwaarde dat de ze slechts 1 Buckaroo per uur arbeid betalen.\r\n\r\nAls de studenten op de eerste schooldag horen dat zij Buckaroos kunnen verdienen door voor lokale liefdadigheidsinstellingen te werken vragen ze altijd  “Maar waarom wil ik Buckaroos?”. Het antwoord is dat iedere student 5 Buckaroos belasting dient te betalen voordat de student kan slagen. Die 5 Buckaroos gelden als studiepunten. Studenten zijn vrij om te bedelen, lenen, sparen of te wisselen tegen dollars of enige andere kostbaarheden om de vereiste Buckaroos te verkrijgen. De overgrote meerderheid van hen kiest ervoor om samen te werken met lokale dienstverleners uit de gemeenschap en daarmee hun Buckaroos te verdienen. Veel studenten werken extra uren en verdienen meer Buckaroos dan ze moeten betalen voor de vereiste belastingen. Ze sparen Buckaroos die ze kunnen wisselen voor dollars of gebruiken ze voor de aankoop van goederen en diensten van collega-studenten. \r\n\r\nEen ‘penningmeester’ houdt de ‘uitgaven’ (Buckaroos uitgegeven in het gemeenschapsverkeer) en ‘fiscale inkomsten’ (verzameld door hoogleraren) bij. Het is leerzaam om te weten dat sinds het begin van het programma de ‘schatkist’ elk semester een begrotingstekort heeft omdat de studenten meer Buckaroos verdienen dan nodig zijn voor de betaling van belastingen, sparen voor toekomstig gebruik (of souvenirs) of Buckaroos verliezen.\r\n\r\nRegelmatige informele enquêtes peilen de wisselkoers tussen Buckaroo en dollars. Die koers variëert in de loop van het semester: de Buckaroo wordt sterker tegen het einde van het semester als wanhopige uitstellers beseffen dat ze hun belasting moeten betalen.\r\n\r\nGedurende dit decennium is de Buckaroo aanzienlijk in waarde gestegen ten opzichte van de dolla: van een stijging van 5 tot 10 dollar per Buckaroo naar de huidige 10 tot 20 dollar—vermoedelijk als gevolg van het gestegen nominale loon van studenten. Echter, de   koopkracht van de Buckaroo is met één studentenuur arbeidskosten per Buckaroo absoluut constant gebleven.\r\n\r\nAls dienstverleners in de gemeenschap 2 Buckaroos per uur gaan betalen halveert meteen de waarde van de munt in termen van arbeid. Bovendien vermindert dit waarschijnlijk ook de waarde ten opzichte van de dollar. Echter, zoals elke monopolistische leverancier van valuta, de universiteit haar koopkracht in termen van het enige wat we kopen—studentenuurloon—verzekeren. \r\n\r\n==Hoe garandeer je het gebruik van valuta?==\r\nDe Buckaroo is een ‘\'\'\'fiscaalgedreven\'\'\'’ valuta: studenten vragen naar Buckaroos om hun belasting te kunnen betalen zodat ze voor hun cursussen kunnen slagen. De Amerikaanse dollar is ook fiscaalgedreven: de Amerikaanse overheid legt belastingen op in dollars en hecht daar inkomsten of goederen aanvast voor de handhaving van de verplichting. Het brengt dollars in omloop via de aankopen en sociale uitgaven en leningen. Het doel van de Buckaroobelasting is om ‘privemiddelen’ (studentenarbeid)  te verplaatsen naar de ‘publieke’ sector van sociale dienstverleners—net zoals dit het geval is met alle belastingstelsels. UMKC schiep de Buckaroo om dat doel van het openbaar belang te dienen.\r\n\r\nIn het geval van \'\'\'fiscaalgedreven munt is er een gegarandeerde vraag naar de valuta\'\'\' ten minste even groot is als het totale belastingbedrag zo lang als de belasting afdwingbaar is. Zoals het Buckarooprogramma aantoont zal de werkelijke vraag groter zijn dan de verschuldigde belasting omdat er een wens om extra geld te verdienen en op te potten.\r\n\r\nVoorziene uitbreidingen van het programma betreffen lokale studentencafé\'s die Buckaroos accepteren voor een cappuccino terwijl de uitbater student baristas een loonpremie uitbetaald in Buckaroo (uiteraard passend binnen de fiscale wetgeving!). In dat geval breidt de vraag naar Buckaroos uit, aangewakkerd door gebruik anders dan de belastingen en de betaling voor dienstverlening aan de gemeenschap—net zoals de dollar wordt gebruikt buiten transacties met de overheid. \r\n\r\nDe dollar en de Buckaroo zijn niet uniek; inderdaad kan worden gesteld dat in de hele geschiedenis belastinggedreven valuta de regel zijn, niet de uitzondering. Maar een debat over deze claim is zinloos—het enige wat we dienen te begrijpen is dat \'\'\'het afdwingen van een belasting voldoende is om de vraag naar een valuta te verzerken\'\'\'.\r\n\r\nZoals besproken hebben de meeste lokale valuta gefaald (slechts 17 van de 82 valuta geschapen tussen 1991 en 2004 waren blijvend). Degenen die slaagden deelden een combinatie van de volgende kenmerken:\r\n*een wisselkoers gekoppeld aan een sterke nationale munt door een vertrouwde instelling;\r\n*substantiële leveringen van werklozen of werknemers met overcapaciteit;\r\n*bedrijven met overtollige capaciteit; en\r\n*een sterke gemeenschapszin onder leiding van de liberale burgerij.\r\n\r\nDeze kenmerken zijn niet altijd makkelijk te repliceren, noch zijn zij noodzakelijkerwijs wenselijk. Als het doel is om de monopolie van de nationale munt van haar plaats te stoten dan lijkt de koppeling daarvan met de lokale munt inconsequent, vooral wanneer je vreest dat het beleid van de nationale regering het op- en wegblazen van de waarde van de nationale munt is. Als werkloze werknemers en de overtollige capaciteit nodig zijn om de lokale valuta sterk te houden kan het slagen van de opbouw van een duurzame regio de munt bedreigen. \r\n\r\nKan de belastinggedreven lokale valuta werken? In Argentinië, toen de financiële crisis verdiepte na 2000,  begonnen lokale overheden ‘Patacones’ (obligaties met rente) als de lokale valuta uit te geven en betaalden werknemers en leveranciers hiermee, en accepteerden ze als betaling van belasting. Nutsbedrijven begonnen ze te accepteren, wetende dat zij een deel van hun belastingen daarmee konden betalen. UIteindelijk verspreidde de acceptatie ervan zich zelfs naar internationale bedrijven zoals McDonald\'s.\r\n\r\nEen lokale overheid kan bijdragen aan het stimuleren van de verspreiding van BerkShares door het accepteren ervan voor belastingbetaling. Bedrijven en huishoudens met lokale belastingen worden zo aangemoedigd BerkShares te accepteren. Tegelijkertijd kan de lokale overheid een deel van haar rekeningen betalen in lokale valuta waardoor ze weer dollars overhouden voor andere doelen. Tenslotte genereert een toename in de vraag naar de lokale munteenheid steeds meer werkgelegenheid zo lang als er atlijd werk beschikbaar is voor iedereen die zich wenst te inzetten voor BerkShares,. \r\n\r\nCalifornië kan haar waarborgen omzetten in een soevereine munt door haar te accepteren als de betalingen aan de staat. Merk op dat ze ze niet moeten verheffen tot wettig betaalmiddel waarmee zowel publieke als private schulden betaald kunnen worden—dit is iets wat het niet kan doen. \r\n\r\nAls lapmiddel zorgt dit voor een vraag naar de schuldbewijzen van de staat. Iedere individuele leverancier, aannemer of zelfs ambtenaar zal de nieuwe schuldbewijzen van de staat accepteren tot aan ieders individuele verwachte belastingverplichting. Uiteindelijk zullen de schuldbewijzen ook worden aanvaard door de detailhandel en anderen die ook verplichtingen aan de staat hebben. Dit betekent dat de staat uiteindelijk een aantal schuldbewijzen kan uitgeven dat gelijk is aan de som van al deze verplichtingen verschuldigd aan de staat op jaarbasis. \r\n\r\nDe volgende stap is de uitgifte van rentevrije schuldbewijzen. De belastingen, vergoedingen en pandrechten volstaan om vraag te genereren zonder rente te beloven. Valuta is gewoon rentevrije schuldverklaring. De staat kan ook haar eigen valuta accepteren voor de betaling van honoraria en collegegeld voor overheidsinstellingen voor hoger onderwijs en daarmee de vraag ernaar laten toenemen. \r\n\r\nIn tegenstelling tot andere lokale valuta in het land, zoals de BerkShare in Massachusetts, is de nieuwe Californische munt dan ‘belastinggedreven’, dus duurzaam. Met andere woorden, het is een soevereine valuta ondersteund door de mogelijkheid van de staat tot het opleggen van belastingen.\r\n\r\nNaar het Nederlands gehaald vanuit [http://neweconomicperspectives.blogspot.com/2009/07/berkshares-buckaroos-and-bear-dollars.html BerkShares, Buckaroos en Bear Dollar: What Makes a Local Currency Tick?] door \'\'\'[http://cas.umkc.edu/econ/economics/faculty/wray/raymain.html L. Randall Wray]\'\'\'\r\n','Zoals de lokale munt thuis tikt',0,'','inherit','open','open','','674-revision-18','','','2009-07-27 09:01:44','2009-07-27 08:01:44','',674,'http://aardbron.nl/674-revision-18/',0,'revision','',0),(697,2,'2009-07-28 14:44:37','2009-07-28 13:44:37','<nowiki><object width=\"334\" height=\"326\"><param name=\"movie\" value=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\"></param><param name=\"allowFullScreen\" value=\"true\" /><param name=\"wmode\" value=\"transparent\"></param><param name=\"bgColor\" value=\"#ffffff\"></param> <param name=\"flashvars\" value=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\" /><embed src=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\" pluginspace=\"http://www.macromedia.com/go/getflashplayer\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" bgColor=\"#ffffff\" width=\"334\" height=\"326\" allowFullScreen=\"true\" flashvars=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\"></embed></object></nowiki>\r\n\r\n:\'\'\'\'\'Nederlandse ondertiteling bij TED in behandeling—nog even geduld a.u.b.\'\'\'\'\'\r\n\r\nIk ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\r\n\r\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. \'\'\'Biologie is oorlog\'\'\' waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\r\n\r\n\'\'\'Politiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles\'\'\'. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\r\n\r\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\r\n\r\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\r\n\r\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\r\n\r\nIn kleine familiegroepen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\r\n\r\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\r\n\r\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\r\n\r\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\r\n\r\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\r\n\r\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\r\n\r\nNiet lang daarna werd het \'\'\'alfabet\'\'\' uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\r\n\r\nDe \'\'\'drukpers\'\'\' was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\r\n\r\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. \'\'\'Markten zijn zo oud als kruispunten\'\'\'.\r\n\r\n\'\'\'Maar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honderd jaar oud\'\'\', mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\r\n\r\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. \'\'\'Evolutie neemt in snelheid toe\'\'\'.\r\n\r\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\r\n\r\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “\'\'\'sociale dilemma\'s\'\'\'” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\r\n\r\nIk zal er twee bespreken: het \'\'\'dilemma van de gevangene\'\'\' en de \'\'\'tragedie van de meent\'\'\'. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\r\n\r\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat \'\'\'elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is\'\'\'. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\r\n\r\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de toets voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als \'\'\'oog-om-oog\'\'\'.\r\n\r\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het \'\'\'ultimatumspel\'\'\'. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld.\r\n\r\nEr zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen.\r\n\r\nOf de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\r\n\r\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\r\n\r\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\r\n\r\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de \'\'\'tragedie van de meent\'\'\'. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\r\n\r\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\r\n\r\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. \'\'\'De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers\'\'\'. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\r\n\r\n\'\'\'Ze ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren\'\'\'. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\r\n\r\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\r\n\r\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\r\n\r\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat \'\'\'altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt\'\'\'.\r\n\r\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\r\n\r\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over \'\'\'open source\'\'\', verwijzend naar een nieuwe productievorm: \'\'\'peer-to-peer productie\'\'\'.\r\n\r\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\r\n\r\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\r\n\r\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\r\n\r\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\r\n\r\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\r\n\r\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\r\n\r\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\r\n\r\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\r\n\r\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\r\n\r\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\r\n\r\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “\'\'\'jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee\'\'\'.”\r\n\r\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\r\n\r\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\r\n\r\nHet is een mechanisme voor rehydratatie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\r\n\r\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\r\n\r\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\r\n\r\nOm codes te kraken.\r\n\r\nOm leven te zoeken in de ruimte.\r\n\r\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\r\n\r\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\r\n\r\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\r\n\r\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\r\n\r\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\r\n\r\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\r\n\r\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\r\n\r\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\r\n\r\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\r\n\r\nDankjewel.\r\n\r\n(Applaus)\r\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','publish','open','open','','howard-rheingold-over-samenwerken','','','2009-07-28 14:51:52','2009-07-28 13:51:52','',0,'http://aardbron.nl/?p=697',0,'post','',0),(698,2,'2009-07-28 14:39:54','2009-07-28 13:39:54','','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-revision','','','2009-07-28 14:39:54','2009-07-28 13:39:54','',697,'http://aardbron.nl/697-revision/',0,'revision','',0),(699,2,'2009-07-28 14:40:02','2009-07-28 13:40:02','Ik ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\r\n\r\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. Biologie is oorlog waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\r\n\r\nPolitiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\r\n\r\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\r\n\r\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\r\n\r\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\r\n\r\nIn kleine familiegropen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\r\n\r\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\r\n\r\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\r\n\r\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken¥ aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\r\n\r\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\r\n\r\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\r\n\r\nNiet lang daarna werd het alfabet uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\r\n\r\nDe drukpers was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\r\n\r\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. Markten zijn zo oud als kruispunten.\r\n\r\nMaar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honder jaar oud, mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\r\n\r\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. Evolutie neemt in snelheid toe.\r\n\r\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\r\n\r\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “sociale dilemma\'s” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\r\n\r\nIk zal er twee bespreken: het dilemma van de gevangene en de tragedie van de meent. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\r\n\r\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\r\n\r\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de sonde voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als oog-om-oog.\r\n\r\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het ultimatumspel. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld. Er zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen. Of de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\r\n\r\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\r\n\r\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\r\n\r\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de tragedie van de meent. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\r\n\r\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\r\n\r\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\r\n\r\nZe ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\r\n\r\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\r\n\r\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\r\n\r\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt.\r\n\r\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\r\n\r\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over open source, verwijzend naar een nieuwe productievorm: peer-to-peer productie.\r\n\r\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\r\n\r\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\r\n\r\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\r\n\r\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\r\n\r\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\r\n\r\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\r\n\r\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\r\n\r\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\r\n\r\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\r\n\r\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\r\n\r\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee.”\r\n\r\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\r\n\r\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\r\n\r\nHet is een mechanisme voor rehydratie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\r\n\r\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\r\n\r\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\r\n\r\nOm codes te kraken. Om leven te zoeken in de ruimte.\r\n\r\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\r\n\r\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\r\n\r\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\r\n\r\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\r\n\r\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\r\n\r\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\r\n\r\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\r\n\r\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\r\n\r\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\r\n\r\nDankjewel.\r\n\r\n(Applaus)\r\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-revision-2','','','2009-07-28 14:40:02','2009-07-28 13:40:02','',697,'http://aardbron.nl/697-revision-2/',0,'revision','',0),(700,2,'2009-07-28 14:40:42','2009-07-28 13:40:42','Ik ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\r\n\r\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. Biologie is oorlog waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\r\n\r\nPolitiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\r\n\r\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\r\n\r\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\r\n\r\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\r\n\r\nIn kleine familiegroepen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\r\n\r\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\r\n\r\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\r\n\r\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\r\n\r\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\r\n\r\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\r\n\r\nNiet lang daarna werd het alfabet uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\r\n\r\nDe drukpers was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\r\n\r\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. Markten zijn zo oud als kruispunten.\r\n\r\nMaar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honder jaar oud, mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\r\n\r\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. Evolutie neemt in snelheid toe.\r\n\r\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\r\n\r\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “sociale dilemma\'s” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\r\n\r\nIk zal er twee bespreken: het dilemma van de gevangene en de tragedie van de meent. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\r\n\r\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\r\n\r\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de sonde voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als oog-om-oog.\r\n\r\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het ultimatumspel. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld. Er zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen. Of de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\r\n\r\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\r\n\r\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\r\n\r\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de tragedie van de meent. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\r\n\r\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\r\n\r\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\r\n\r\nZe ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\r\n\r\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\r\n\r\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\r\n\r\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt.\r\n\r\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\r\n\r\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over open source, verwijzend naar een nieuwe productievorm: peer-to-peer productie.\r\n\r\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\r\n\r\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\r\n\r\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\r\n\r\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\r\n\r\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\r\n\r\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\r\n\r\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\r\n\r\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\r\n\r\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\r\n\r\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\r\n\r\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee.”\r\n\r\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\r\n\r\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\r\n\r\nHet is een mechanisme voor rehydratie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\r\n\r\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\r\n\r\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\r\n\r\nOm codes te kraken. Om leven te zoeken in de ruimte.\r\n\r\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\r\n\r\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\r\n\r\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\r\n\r\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\r\n\r\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\r\n\r\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\r\n\r\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\r\n\r\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\r\n\r\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\r\n\r\nDankjewel.\r\n\r\n(Applaus)\r\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-revision-3','','','2009-07-28 14:40:42','2009-07-28 13:40:42','',697,'http://aardbron.nl/697-revision-3/',0,'revision','',0),(701,2,'2009-07-28 14:42:31','2009-07-28 13:42:31','<nowiki><object width=\"334\" height=\"326\"><param name=\"movie\" value=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\"></param><param name=\"allowFullScreen\" value=\"true\" /><param name=\"wmode\" value=\"transparent\"></param><param name=\"bgColor\" value=\"#ffffff\"></param> <param name=\"flashvars\" value=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\" /><embed src=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\" pluginspace=\"http://www.macromedia.com/go/getflashplayer\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" bgColor=\"#ffffff\" width=\"334\" height=\"326\" allowFullScreen=\"true\" flashvars=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\"></embed></object></nowiki>\r\n\r\nIk ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\r\n\r\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. Biologie is oorlog waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\r\n\r\nPolitiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\r\n\r\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\r\n\r\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\r\n\r\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\r\n\r\nIn kleine familiegroepen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\r\n\r\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\r\n\r\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\r\n\r\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\r\n\r\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\r\n\r\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\r\n\r\nNiet lang daarna werd het alfabet uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\r\n\r\nDe drukpers was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\r\n\r\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. Markten zijn zo oud als kruispunten.\r\n\r\nMaar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honder jaar oud, mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\r\n\r\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. Evolutie neemt in snelheid toe.\r\n\r\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\r\n\r\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “sociale dilemma\'s” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\r\n\r\nIk zal er twee bespreken: het dilemma van de gevangene en de tragedie van de meent. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\r\n\r\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\r\n\r\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de sonde voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als oog-om-oog.\r\n\r\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het ultimatumspel. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld. Er zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen. Of de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\r\n\r\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\r\n\r\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\r\n\r\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de tragedie van de meent. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\r\n\r\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\r\n\r\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\r\n\r\nZe ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\r\n\r\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\r\n\r\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\r\n\r\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt.\r\n\r\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\r\n\r\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over open source, verwijzend naar een nieuwe productievorm: peer-to-peer productie.\r\n\r\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\r\n\r\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\r\n\r\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\r\n\r\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\r\n\r\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\r\n\r\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\r\n\r\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\r\n\r\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\r\n\r\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\r\n\r\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\r\n\r\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee.”\r\n\r\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\r\n\r\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\r\n\r\nHet is een mechanisme voor rehydratie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\r\n\r\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\r\n\r\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\r\n\r\nOm codes te kraken. Om leven te zoeken in de ruimte.\r\n\r\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\r\n\r\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\r\n\r\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\r\n\r\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\r\n\r\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\r\n\r\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\r\n\r\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\r\n\r\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\r\n\r\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\r\n\r\nDankjewel.\r\n\r\n(Applaus)\r\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-revision-4','','','2009-07-28 14:42:31','2009-07-28 13:42:31','',697,'http://aardbron.nl/697-revision-4/',0,'revision','',0),(702,2,'2009-07-28 14:43:43','2009-07-28 13:43:43','<nowiki><object width=\"334\" height=\"326\"><param name=\"movie\" value=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\"></param><param name=\"allowFullScreen\" value=\"true\" /><param name=\"wmode\" value=\"transparent\"></param><param name=\"bgColor\" value=\"#ffffff\"></param> <param name=\"flashvars\" value=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\" /><embed src=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\" pluginspace=\"http://www.macromedia.com/go/getflashplayer\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" bgColor=\"#ffffff\" width=\"334\" height=\"326\" allowFullScreen=\"true\" flashvars=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\"></embed></object></nowiki>\r\n\r\n:\'\'\'\'\'Nederlandse ondertiteling bij TED in behandeling—nog even geduld a.u.b.\'\'\'\'\'\r\n\r\nIk ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\r\n\r\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. Biologie is oorlog waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\r\n\r\nPolitiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\r\n\r\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\r\n\r\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\r\n\r\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\r\n\r\nIn kleine familiegroepen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\r\n\r\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\r\n\r\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\r\n\r\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\r\n\r\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\r\n\r\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\r\n\r\nNiet lang daarna werd het alfabet uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\r\n\r\nDe drukpers was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\r\n\r\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. Markten zijn zo oud als kruispunten.\r\n\r\nMaar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honder jaar oud, mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\r\n\r\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. Evolutie neemt in snelheid toe.\r\n\r\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\r\n\r\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “sociale dilemma\'s” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\r\n\r\nIk zal er twee bespreken: het dilemma van de gevangene en de tragedie van de meent. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\r\n\r\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\r\n\r\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de sonde voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als oog-om-oog.\r\n\r\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het ultimatumspel. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld. Er zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen. Of de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\r\n\r\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\r\n\r\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\r\n\r\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de tragedie van de meent. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\r\n\r\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\r\n\r\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\r\n\r\nZe ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\r\n\r\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\r\n\r\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\r\n\r\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt.\r\n\r\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\r\n\r\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over open source, verwijzend naar een nieuwe productievorm: peer-to-peer productie.\r\n\r\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\r\n\r\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\r\n\r\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\r\n\r\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\r\n\r\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\r\n\r\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\r\n\r\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\r\n\r\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\r\n\r\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\r\n\r\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\r\n\r\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee.”\r\n\r\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\r\n\r\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\r\n\r\nHet is een mechanisme voor rehydratie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\r\n\r\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\r\n\r\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\r\n\r\nOm codes te kraken. Om leven te zoeken in de ruimte.\r\n\r\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\r\n\r\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\r\n\r\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\r\n\r\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\r\n\r\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\r\n\r\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\r\n\r\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\r\n\r\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\r\n\r\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\r\n\r\nDankjewel.\r\n\r\n(Applaus)\r\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-revision-5','','','2009-07-28 14:43:43','2009-07-28 13:43:43','',697,'http://aardbron.nl/697-revision-5/',0,'revision','',0),(703,2,'2009-07-28 14:51:22','2009-07-28 13:51:22','<nowiki><object width=\"334\" height=\"326\"><param name=\"movie\" value=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\"></param><param name=\"allowFullScreen\" value=\"true\" /><param name=\"wmode\" value=\"transparent\"></param><param name=\"bgColor\" value=\"#ffffff\"></param> <param name=\"flashvars\" value=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\" /><embed src=\"http://video.ted.com/assets/player/swf/EmbedPlayer.swf\" pluginspace=\"http://www.macromedia.com/go/getflashplayer\" type=\"application/x-shockwave-flash\" wmode=\"transparent\" bgColor=\"#ffffff\" width=\"334\" height=\"326\" allowFullScreen=\"true\" flashvars=\"vu=http://video.ted.com/talks/embed/HowardRheingold_2005-embed_high.flv&su=http://images.ted.com/images/ted/tedindex/embed-posters/HowardRheingold-2005.embed_thumbnail.jpg&vw=320&vh=240&ap=0&ti=216\"></embed></object></nowiki>\n\n:\'\'\'\'\'Nederlandse ondertiteling bij TED in behandeling—nog even geduld a.u.b.\'\'\'\'\'\n\nIk ben hier om uw hulp in te roepen om het verhaal over hoe de mens en andere schepsels dingen voor elkaar krijgen te hervormen.\n\nHier is het oude verhaal. We hebben al een beetje over gehoord. \'\'\'Biologie is oorlog\'\'\' waarin alleen de sterksten overleven. Bedrijven en naties slagen alléén door het verslaan, vernietigen en domineren van de concurrentie.\n\n\'\'\'Politiek gaat over het winnen van jouw kant ten koste van alles\'\'\'. Maar ik denk dat we het prille begin van een nieuw verhaal kunnen zien ontstaan. Het is een vertelling verspreid over een aantal verschillende disciplines waarin samenwerking, collectieve actie en complexe afhankelijkheden een belangrijkere rol spelen.\n\nEn de centrale, maar niet allerbelangrijkste rol van concurrentie en het overleven van de sterkste krimpt een beetje om ruimte te maken.\n\nIk begon na te denken over de relatie tussen communicatie, media en collectieve actie toen ik Smart Mobs schreef en ontdekte dat ik erover na bleef denken nadat klaar was met het boek.\n\nAls je terugkijkt hebben menselijke communicatiemedia en de manieren waarop we ons sociaal organiseren al lange tijd gecoëvolueerd. Mensen hebben zeer veel langer geleefd dan de ongeveer 10.000 jaren van gevestigde agrarische beschaving.\n\nIn kleine familiegroepen vangen nomadische jagers konijnen en verzamelen ze voedsel. De vorm van rijkdom in die dagen was voldoende voedsel om in leven te blijven. Maar op een gegeven moment kwamen ze samen om in een groter verband te jagen. En we weten niet precies hoe ze dit deden.\n\nToch hebben ze enkele collectieve actieproblemen moeten oplossen. Het heeft geen zin om op mastodonten te jagen terwijl je met andere groepen vecht.\n\nNogmaals, we hebben geen idee maar het is duidelijk dat een nieuwe vorm van rijkdom moest ontstaan. Meer eiwit dan een jagersfamilie kan eten voordat het verrot.\n\nDat riep de sociale vraag op waarvan ik geloof dat het nieuwe sociale vormen heeft opgeleverd. Hebben de mensen die dat mastodontenvlees aten iets te danken aan de jagers en hun families? En zo ja, hoe regelden ze dat dan?\n\nNogmaals, we kunnen het niet weten, maar we zijn er behoorlijk zeker van dat hierin een bepaalde vorm van symbolische communicatie betrokken moest zijn. Natuurlijk leidde de landbouw tot de eerste grote beschavingen de eerste steden van modder en steen, de eerste rijken.\n\nEn het waren de beheerders van deze rijken die mensen begonnen in te huren om het graan en de schapen en de wijn die verschuldigd was bij te houden En de belastingen die daarvoor verschuldigd waren door markeringen te zetten, destijds markeringen op klei.\n\nNiet lang daarna werd het \'\'\'alfabet\'\'\' uitgevonden. En dit krachtige gereedschap was voor duizenden jaren gereserveerd voor de elite van beheerders die de rekeningen voor de rijken bijhielden. En toen maakte en andere communicatietechnologie nieuwe media mogelijk.\n\nDe \'\'\'drukpers\'\'\' was een feit en in decennia werden miljoenen mensen geletterd. En vanuit geletterde bevolking onstonden nieuwe vormen van gezamelijke actie in de gebieden van kennis, religie en politiek. We zagen wetenschappelijke revoluties, de protestantse reformatie, constintutionele democratieën die daarvoor niet mogelijk waren.\n\nNiet gecreëerd door de drukpers maar mogelijk gemaakt door de collectieve actie die ontstaat uit alfabetisme. En wederom onstonden nieuwe vormen van rijkdom. Nu is handel oud. \'\'\'Markten zijn zo oud als kruispunten\'\'\'.\n\n\'\'\'Maar kapitalisme zoals we het kennen is maar een paar honderd jaar oud\'\'\', mogelijk gemaakt door coöperatieve regelingen en technologieën, zoals bedrijven met gemeenschappelijke aandeelhouders, gedeelde aansprakelijkheidsverzekering en dubbel boekhouden.\n\nNu zijn deze technologieën natuurlijk gebaseerd op het Internet. En in het veel-op-veeltijdperk is elke PC een drukpers, een zendstation, een gemeenschap of een marktplaats. \'\'\'Evolutie neemt in snelheid toe\'\'\'.\n\nSinds kort maakt deze kracht zich los van de PCs en springt van de desktops. En zeer zeer snel zullen we een belangrijk deel, zo niet de meerderheid van het menselijk ras rond zien lopen met supercomputers verbonden met snelheden groter dan wat wij vandaag beschouwen als breedband.\n\nToen ik op op onderzoek ging naar gezamelijke actie spreekt de voornaamste literatuur over wat sociologen “\'\'\'sociale dilemma\'s\'\'\'” noemen. Er zijn een aantal mythische verhalen van sociale dilemma\'s.\n\nIk zal er twee bespreken: het \'\'\'dilemma van de gevangene\'\'\' en de \'\'\'tragedie van de meent\'\'\'. Toen ik er met Kevin Kelly over sprak verzekerde hij mij dat iedereen in dit publiek de details wel kent van het dilemma van de gevangene. Dus zal ik dat zeer zeer kort bespreken. Als je daar meer vragen over hebt, vraag Kevin Kelly. (gelach)\n\nHet dilemma van de gevangene is eigenlijk een verhaal dat bovenop een wiskundige matrix uit de speltheorie ligt uit de vroege jaren van het denken over kernoorlog: twee spelers die elkaar niet kunnen vertrouwen. Laat me zeggen dat \'\'\'elke ongedekte transactie een goed voorbeeld van het dilemma van de gevangene is\'\'\'. Persoon met de goederen, persoon met het geld, omdat ze elkaar niet kunnen vertrouwen wisselen ze niets uit. Geen van beiden wil de eerste zijn of ze krijgen het lid op de neus. Maar beiden verliezen ze, want ze krijgen niet wat ze willen. Als ze het maar eens kunnen worden, als ze het dillemma van de gevangene kunnen omzetten in een andere beloningsmatrix, een verzekeringsspel genoemd, dan konden ze door.\n\n20 jaar geleden gebruikte Robert Axelrod het dilemma van de gevangene  als de toets voor de biologische vraag: Als wij hier zijn omdat onze voorouders zulke felle concurrenten waren, hoe bestaat samenwerking dan ooit? Hij begon een computertoernooi voor mensen om strategieën voor het dillema van de gevangene in te dienen en ontdekte, tot zijn grote verbazing, dat een zeer zeer eenvoudige strategie won. Het won het eerste toernooi en, zelfs nadat iederen wist dat het won, won het het tweede toernooi. Dit staat bekend als \'\'\'oog-om-oog\'\'\'.\n\nEen ander economisch spel dat mogelijk minder bekend is dan het dillemma van de gevangene is het \'\'\'ultimatumspel\'\'\'. Dat is ook een zeer interessante toets van onze aannames over de manier waarop mensen economische transacties doen. Zo wordt het spel gespeeld.\n\nEr zijn twee spelers. Ze hebben het spel hiervoor nog nooit gespeeld. Ze zullen het spel niet nog een keer spelen. Ze kennen elkaar niet. En ze zijn, in feite, in gescheiden ruimtes. De eerste speler krijgt honderd dollar aangeboden en wordt gevraagd een verdeling voor te stellen: 50/50, 90/10. Wat die speler ook wil voorstellen.\n\nOf de tweede speler accepteerd de verdeling, en beide spelers worden uitbetaald en het spel is voorbij, of verwerpt de verdeling en geen van de twee spelers wordt uitbetaald en het spel is voorbij. Nu vertelt de fundamentele basis van neoklassieke economie dat het irrationeel is om een dollar te verwerpen omdat iemand in een andere ruimte die je niet kent 99 dollar krijgt.\n\nEchter in duizenden experimenten met Amerikaanse, Europese en Japanse studenten wijst een belangrijk percentage elk bod af dat niet dicht bij 50/50 ligt. En ondanks dat ze waren doorgelicht en het spel niet kenden en daarvoor nooit gespeeld hadden leken ze dit van nature te weten. omdat het gemiddelde voorstel verrassend dicht bij 50/50 lag.\n\nHet interessantse stuk toont zich recentelijker toen antropologen dit spel meenamen naar andere culturen en ontdekten, tot hun verrassing, dat de kap-en-brand landbouwers in de Amazone, of nomadische grasboeren in Centraal-Azië, of een dozijn andere culturen — elk radikale verschillende ideeën over billijkheid  hadden. Dit suggereert dat, in plaats van een natuurlijk gevoel voor billijkheid, ergens de basis van ons economische transacties beïnvloed wordt door onze sociale instellingen— of we dat nou weten of niet.\n\nHet andere voorname verhaal van sociale dilemma\'s is de \'\'\'tragedie van de meent\'\'\'. Garret Hardin gebruikte dit om over overbevolking te praten in de late zestiger jaren. Hij gebruikte het voorbeeld van een gemeenschappelijk grasland waar elke persoon, eenvoudigweg om hun eigen veestapel te maximaliseren, leidde tot overbegrazing en de uitputting van de bron.\n\nHij trok de nogal mistroostige conclusie dat mensen onvermijdelijk elke gemeenschappelijke bronnen zullen plunderen wanneer mensen in het gebruik ervan niet beperkt kunnen worden.\n\nEleanor Ostrom, een politieke wetenschapper stelde in 1990 de interessante vraag die elke goede wetenschapper dient te vragen: is het echt waar dat de mens altijd haar meent zal plunderen? Ze ging op onderzoek naar welke gegevens ze kon vinden. Ze bekeek duizenden gevallen waarin mensen deelden in stroomgebieden, bosbouw en visserijen en ontdekte dat, ja, geval voor geval vernietigde de mens de meent waarvan ze afhankelijk waren. Maar ze vond ook veel gevallen waarin mensen het dilemma van de gevangene wisten te ontvluchten. \'\'\'De tragedie van de meent is in feite het dilemma van de gevangene met meerdere spelers\'\'\'. Ze zei dat mensen alleen gevangenen zijn als ze zichzelf zo beschouwen.\n\n\'\'\'Ze ontsnapten door instellingen voor collectieve actie te creëren\'\'\'. En ze ontdekte, volgens mij heel interessant, dat er bij die instellingen die werkten een aantal gemeenschappelijke ontwerpprincipes hadden en die principes leken te ontbreken bij de instellingen die niet werkten.\n\nIk ga snel over een aantaal disciplines. In biologie worden de begrippen van symbiose, groepselectie en evolutionaire psychologie omstreden, dat is zeker. Maar er is zeker geen belangrijk debat meer over het feit dat coöperatieve regelingen zich van een perifere rol naar een centrale rol hebben verplaatst in biologie. Van het niveau van de cel naar het niveau van de ecologie.\n\nNogmaals, ons begrippen van individuen als economische wezens hebben zich omgedraaid. Rationele zelfinteresse is niet altijd de dominante factor. In feite zullen mensen handelen om bedriegers te bestraffen, zelfs als dat henzelf wat kost.\n\nOnlangs toonden neurofysiologische maatregelen dat mensen die bedriegers in economische spelen bestraffen activiteiten vertonen in de beloningcentra van het brein. Dit liet een wetenschapper verklaren dat \'\'\'altruïstische bestraffing wel eens de lijm kan zijn die samenlevingen samenhoudt\'\'\'.\n\nNu, ik heb het gehad over hoe nieuwe vormen van communicatie en nieuwe media in het verleden hielpen om nieuwe economische vormen te creëren. Handel is oud. Markten zijn zeer oud. Kapitalisme is redelijk recent. Socialisme onstond als een reactie hierop. En toch wordt er heel weinig gesproken over hoe de volgende vorm kan ontstaan.\n\nJim Surowiecki vermelde kort Yochai Benkler\'s rapport over \'\'\'open source\'\'\', verwijzend naar een nieuwe productievorm: \'\'\'peer-to-peer productie\'\'\'.\n\nIk wil dat je onthoudt dat, als in het verleden, nieuwe vormen van samenwerking, mogelijk gemaakt door nieuwe technologieën, nieuwe vormen van rijkdom creëerden, we wel eens naar weer een andere economische vorm kunnen bewegen. die belangrijk verschilt van de vorige.\n\nLaten we eens kort naar wat bedrijven kijken. IBM, weet je, HP, Sun— sommigen als meest felle concurrenten in de IT-wereld maken hun software open source en maken hun portfolio aan patenten beschikbaar voor de meent.\n\nEli Lilly—in wederom een fel concurrerende farmaceutische wereld— heeft een markt gecreëerd voor oplossingen voor farmaceutische problemen.\n\nToyota, in plaats van haar leveranciers als marktplaats te behandelen, behandelt ze als een netwerk en traint ze om beter te produceren, zelfs ondanks dat ze hiermee ook betere voor haar concurrenten produceren.\n\nNu doet geen van deze bedrijven dit uit altruïsme. Ze doen dit omdat ze leren dat een bepaalde manier van delen in hun zelfinteresse is.\n\nOpen source-productie heeft ons laten zien dat wereldklasse software, zoals Linux en Mozilla, gemaakt kan worden zonder de bureaucratische structuur van de firma  en zonder de prikkels van de marktplaats zoals we die kennen.\n\nGoogle verrijkt zichzelf door duizenden bloggers te verrijken door AdSense.\n\nAmazon heeft haar applikatie programmeerinterface opengesteld voor 60,000 ontwikkelaars, ontelbare Amazon winkels.\n\nZe verrijken anderen, niet vanwege altruïsme, maar als een manier om zichzelf te verrijken.\n\nEbay heeft het dilemma van de gevangene opgelost en een markt gecreëerd die niet zou hebben bestaan door het creëeren van een terugkoppelmechanisme dat het dilemma van de gevangene omzet in een verzekeringsspel.\n\nIn plaats van “geen van ons kan de ander vertrouwen dus dienen we suboptimale keuzes te maken” is het “\'\'\'jij bewijst mij dat je betrouwbaar bent en ik werk mee\'\'\'.”\n\nWikipedia heeft duizenden vrijwilligers om een gratis encyclopedie te maken met anderhalf miljoen artikelen in 200 talen in slechts enkele jaren.\n\nWe hebben gezien dat ThinkCycle het NGO\'s in ontwikkelingslanden mogelijk heeft gemaakt om problemen op te laten lossen door design studenten over de hele wereld, inclusief iets dat nu voor noodhulp voor tsunami wordt gebruikt.\n\nHet is een mechanisme voor rehydratatie van choleraslachtoffers dat zo eenvoudig is om te gebruiken dat analfabeten getraind kunnen worden om het te gebruiken.\n\nBitTorrent verandert elke ‘aflader’ in een ‘oplader’ waarmee het systeem efficiënter wordt naarmate het meer wordt gebruikt.\n\nMiljoenen mensen hebben hun desktop computers beschikbaar maken wanneer ze ze niet gebruiken en ze via het internet samen te binden tot een supercomputer collectief die het probleem van eiwitvouwen voor medisch onderzoekers oplost. Dat heet Folding at Home bij Stanford.\n\nOm codes te kraken. Om leven te zoeken in de ruimte.\n\nIk denk dat we nog niet genoeg weten. Ik denk dat we nog maar net begonnen zijn met te ontdekken van de grondbeginselen zijn. Maar ik denk dat we daarmee kunnen beginnen. En ik heb niet genoeg tijd om ze allemaal te bespreken. Maar denk eens na over zelfinteresse. Dit gaat allemaal over zelfinteresse en leidt tot meer.\n\nIn El Salvador namen beide zijden die zich terugrokken uit de burgeroorlog beslissingen die zich bewezen als een spiegeling van het dilemma van de gevangene.\n\nIn de US, in de Filipijnen, in Kenia, over de hele wereld hebben burgers politieke protesten en haal-de-stemmen-op-campagnes  met mobiele apparaten en SMS zelfgeorganiseerd.\n\nIs een Apolloproject van samenwerking mogelijk?\n\nEen transdisciplinair onderzoek van samenwerking?\n\nIk geloof dat de beloning heel groot zal zijn. Ik denk dat we moeten beginnen om dit terrein in kaart te brengen zodat we over de disciplines heen hierover kunnen praten. En ik zeg niet dat het begrijpen van samenwerking ervoor gaat zorgen dat we betere mensen worden. En soms werken mensen samen om slechte dingen te doen. Maar ik help je eraan herinneren dat een paar honderd jaar geleden mensen hun geliefden zagen sterven van ziekten waarvan ze dachten dat ze veroorzaakt waren door zonde of vreemdelingen of boze geesten.\n\nDecartes zei dat we een volledige nieuwe manier van denken nodig hebben. Toen de wetenschappelijke methode voorzag in een nieuwe manier van denken en biologie aantoonde dat micro-organismen ziekte veroorzaakten werd het leed vezacht. Welke vormen van leed kunnen verzacht worden, welke vormen van rijkdom kunnen gecreëerd worden als we een beetje meer van samenwerken zouden weten?\n\nIk denk dat deze transdisciplinaire verhandeling niet automatisch gaat gebeuren. Het gaat inspanning vereisen.\n\nDaarom roep ik jou op om mij te helpen dit samenwerkingsproject te starten.\n\nDankjewel.\n\n(Applaus)\n','Howard Rheingold over samenwerken',0,'','inherit','open','open','','697-autosave','','','2009-07-28 14:51:22','2009-07-28 13:51:22','',697,'http://aardbron.nl/697-autosave/',0,'revision','',0),