We zijn duidelijk de weg kwijt geraakt. Geld materialiseerde onze eerste behoeften. Daardoor gingen we denken daarmee gelukkig te worden. Pas nu er een fenomeen optreedt, geld blijkt een smeermiddel te zijn, ontdekken we dat het "smeer - geld" ons ook verblind heeft. We zijn de ware schoonheid van het leven gaan rationaliseren. Geld is niet ons leven. Economie bestaat niet als de mens niet kan genieten van de ochtendzon. Als de mens intenties uitspreekt, in gebed of meditatie, die louter op liefde en bewustzijn gebaseerd zijn, is er pas sprake van economie. En die is niet financieel, inderdaad. Intenties komen ons toe als het onze weg is die we dienen te belopen. Laten we niet eigenwijs zijn. Hoe krijgen we het huidige ziekmakende systeem weer terug in oude proporties. Hoe krijgen we het bewustzijn over nieuwe waarden -die eigenlijk stokoud zijn- weer terug in ons leven?