[caption width="500" caption=""]<img src="http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2010/09/parachute-met-kind.jpg" alt="" title="parachute-met-kind" width="500" /><p class="wp-caption-text">foto © <a href=\"http://www.flickr.com/photos/mikont/\">mikonT</a></p>[/caption]

[caption width="500" caption=" "]<img src="http://aardbron.nl/wp-content/uploads/2010/03/Peter-Sloterdijk-puzzelt.png" title="Peter Sloterdijk puzzelt" width="500" height="200" class="size-full wp-image-624" /><p class="wp-caption-text">foto <a href="http://www.peterrigaud.com/">© Peter Rigaud</a></p>[/caption]

Net zoals een parachute alleen maar werkt als hij open is, krijg je baanbrekende innovaties ook alleen maar met een open geest. Dus: geef álles een kans. Ontwikkel een schakelaar in je hoofd waarmee je oordeel uit kan zetten. Elk idee is een vonk. En soms: hoe dommer hoe beter.

Uit Deepak Chopra's ''Leven na de dood', pagina 250 en verder.

…Wanneer iemand opmerkte dat het goed is om een open geest te hebben, vroeg Krishnamurti: “'''Bestaat er zoiets als een open geest?''''”. Dit was een typisch tweeslachtig antwoord, maar als de geest door memen of samskara's gevangen gehouden wordt, kan hij niet open zijn, vanwege overtuigingen, opinies, oordelen uit de tweede hand en andere mentale ‘virussen’. Of bestaat er een nieuwe ervaring die volledige aan het gebied van ingewortelde overtuigingen en karmische indrukken voorbijgaat?

De meest diepzinnige tegenstrijdigheid is dat je, om verlichting te bereiken die vrij van indrukken uit het verleden, er5 alleen maar voor kunt kiezen je hersens te gebruiken; en de hersenen zijn bezoedeld door hun gewoontepatroon van filteren, kiezen, prefereren, verwerpen, etc. Krishnamurti drukte dit op een elegante manier uit door te vragen: “'''Kan een onsamenhangende geest ooit heelheid ervaren?'''”

Het antwoord is dat dat onmogelijk is, maar het enige waar wij allemaal mee uitgerust zijn, is een onsamenhangende geest, een geest samengesteld uit memen en samskara's. Beweren dat jij een open geest hebt terwijl die van een ander gesloten is, of er aanspraak op maken dat je de werkelijkheid ervaart in plaats van een illusie, lijkt redelijk, maar in Krishnamurti's termen—die zuiver vedanta zijn—is het onmogelijk iets te doen als ‘proberen meer open te zijn’ of ‘proberen meer echt te worden’. '''Je bent gewoon aan het vechten met je eigen verdeelde zelf'''. (En je weet het: ‘[http://nl.wikipedia.org/wiki/Divide_et_impera verdeel en heers]’ is de beste manier om je te laten overheersen door een ander.)

Hoe komen we dus uit deze paradox? Er is een manier om de netelige kwestie van het open van je geest te benaderen.
#Weet dat je, bij ieder stadium van jouw persoonlijke groei, u met jouw wereldvisie gaat vereenzelvigen.
#Aanvaard dat deze identificaties altijd tijdelijk zijn. Je zult nooit werkelijk jezelf zijn tot je eenheid bereikt.
#Wees bereid om elke dag je identiteit te veranderen. Neem een flexibele houding aan. Verdedig geen ‘ik’ waarvan je weet dat het maar tijdelijk is.
#Sta je vermogen om rustig te observeren zonder een oordeel te vellen toe om de ingesleten ideeën waar je automatische naar reikt te vervangen.
#Wanneer je de neiging krijgt te gaan vechten, gebruik dat dan als onmiddellijk signaal om los te laten. Open een ruimte waarin een nieuw antwoord zichzelf kan ontplooien.
#Wanneer je niet los kunt laten , vergeef jezelf dan en ga verder.
#Gebruik elke gelegenheid om jezelf duidelijk te maken dat alle gezichtspunten gegrond zijn, elke ervaring de moeite waard is, elk inzicht een moment van vrijheid betekent.

Deze stappen cultiveren een open geest, door jezelf bloot te stellen aan het veld van de geest zelf, door getuige te zijn zonder te oordelen.

Daarom streef ik ernaar om als [http://visionier.nl/open visionier met radicale openheid] door het leven te gaan.